Skóry garbowania roślinnego wykończane w kolorze natural­nym powinny wykazywać jednolite zabarwienie na całej po­wierzchni w odcieniach od jasno- do ciemnobrunatnego. Barwa ta­kich skór zależy bowiem od rodzaju stosowanego garbnika. Na powierzchni lica skór garbowanych roślinnie nie powinny wystę­pować naloty, smugi i zacieki, które są spowodowane niewła­ściwym postępowaniem w czasie garbowania i niestarannym wy­kończeniem skór. Najczęściej skóry garbowania roślinnego są roz­jaśniane dodatkiem specjalnych garbników (ewentualnie chemi­kaliów) lub pokrywane cienką warstwą apretury, która nie wpły­wa na zmianę naturalnego wyglądu lica. Na skórach galanteryj­nych z nieznacznymi uszkodzeniami lica wytłacza się desenie sztuczne lub pokrywa je grubszą warstwą- apretury w kolorach ciemnych. Niektóre skóry garbowania roślinnego są barwione od strony lica (przy utrzymaniu mizdry w kolorze naturalnym) lub barwione w kąpieli, podobnie jak skóry garbowania chromowego. Wskutek zmian, którym ulega większość garbników roślinnych, skóry garbowania roślinnego są mało odporne na światło. Z tych względów skóry galanteryjne są pokrywane powierzchniowo garbnikami odpornymi na światło (sumak). Badanie trwałości wy­barwienia na światło przeprowadzać można laboratoryjnie, pod­dając próbkę 3-godzinnemu działaniu promieni pozafiołkowych przez naświetlanie lampą kwarcową umieszczoną w odległości % m od próbki. Trwałość określa się przez porównanie zabarwie­nia próbki naświetlanej z nie naświetlaną. Dla skór podeszwowych barwa i odcień nie mają przy klasyfi­kacji decydującego znaczenia. Skóry garbowania chromowego lub innego, barwione w róż­nych kolorach, powinny mieć równomierne zabarwienie na całej powierzchni. Nie mogą wykazywać plam, smug i zacieków. Kolor musi być czysty, żywe wybarwienie powinno sięgać wystarczają­co głęboko w skórę. Stopień przeniknięcia barwnika obserwuje się na przekroju skóry. Skóry galanteryjne i na wierzchy obu­wiowe są wybarwiane powierzchniowo, natomiast niektóre, jak skóry welurowe, są przebite barwnikiem na całym przekroju skó­ry. Większość skór miękkich garbowania chromowego pokrywa się obecnie farbami kryjącymi. Farba kryjąca powinna dokładnie kryć lico skóry, utrzymując jego charakter. Barwa podłoża nie może przebijać przez warstwę apretury kryjącej, a odcień mizdry nie może być wyraźnie zróżnicowany w stosunku do lica. W ocenie skór wierzchnich obuwiowych, galanteryjnych, odzie­żowych i rękawiczkowych ważna jest trwałość wybarwienia na tarcie. Dla niektórych skór (odzieżowe, rękawiczkowe itp.) wskaź­nik ten jest decydujący w ocenie towaru gotowego. Ocena trwa­łości wybarwienia zależy od właściwego przeprowadzenia próby. Słabe zabrudzenie przy tarciu na sucho oraz mocniejsze na mokro jest dopuszczalne przy skórach obuwiowych, natomiast niedopuszczalne przy odzieżowych oraz rękawiczkowych. Poza tym ważnym oznaczeniem jest próba wytrzymałości na pranie, która charakteryzuje niektóre skóry miękkie i jest dodatkowym badaniem skór rękawiczkowych i odzieżowych.